Winterlandschap
De trein reed traag door de besneeuwde velden,
er werd geschaatst op een bevroren vaart.
Een winterlandschap als een prentbriefkaart;
zo Hollands zie je Nederland maar zelden.
Maar al wat je een jaar lang had bezwaard,
de grotemensenzorgen die je kwelden,
het was alsof het allemaal niet telde:
het was het overwegen niet meer waard.
En even leek het of de oude aarde
niet al miljoenen jaren had bestaan,
en zich in alle ongereptheid aan
een pas voltooide schepping openbaarde.
De zon bescheen de witte uiterwaarden
alsof zij nimmermeer zou ondergaan.
Jean Pierre Rawie
Uit: De 100 beste gedichten 2014
gekozen door Ahmed Aboutaleb
Genoteerd op 23 april 2022
Geen opmerkingen:
Een reactie posten