Mijn overgrootmoeder en ik

De eerste ontmoeting met overgrootmoeder vond enkele maanden na mijn geboorte plaats tijdens de presentatie van ‘het kind, het eerste kleinkind, het eerste achterkleinkind ‘ aan de familie van mijn moeder. Overgrootmoeder was 70 jaar, ik een paar maanden oud.

Vier jaar later ontmoette ik haar echt. Mijn moeder bracht me als offerande naar haar toe. Het kind moest getoond worden. Ik was doodsbang. Daar zat een hele oude vrouw, ouder dan ik ooit gezien had. Ik had het gevoel dat ik haar helemaal niet interesseerde. Terwijl ze met mijn moeder sprak, keek ik vol afschuw naar haar handen. Handen met dikke, blauwe aderen die zo stuk konden gaan. Heksenhanden.

Zes jaar later stierf ze. In de bedstee bij haar dochter. De avond daarvoor zei ze tegen haar dochter dat ze geen zin meer had in het leven. De volgende ochtend werd ze dood gevonden.

Ik ben nu 82 jaar en het leven bevalt me nog steeds. Elke dag kijk ik naar mijn handen, haar handen, en herinner me dat bezoekje, achtenzeventig jaar geleden.